Patricia van Willigen zet zich in voor daklozen
In het Hoornse park De Hulk zijn de tenten voor dak- en thuislozen, opgezet door Patricia van Willigen, recentelijk vernield. Ondanks de schade blijft ze zich onvermoeibaar inzetten voor deze kwetsbare groep, voornamelijk bestaande uit Poolse mannen zonder onderdak.
De situatie in het park is zorgwekkend. Dinsdagochtend is het er koud en drassig, en een nieuwe tent staat opgesteld naast het gebouw van de lokale kanovereniging. Patricia houdt de wacht en zorgt ervoor dat de bewoners, die afhankelijk zijn van haar hulp, veilig zijn.
Patricia, die al geruime tijd actief is voor daklozen in Hoorn, heeft de tenten ongeveer vier weken geleden opgezet. Deze voorziening biedt een veilige plek voor een groep van acht mannen die geen dak boven hun hoofd hebben. Naast het aanbieden van onderdak zorgt ze ook voor voedsel en een luisterend oor vanuit haar rijkversierde bakfiets waarmee ze door de stad rijdt.
Haar inzet kreeg echter een dramatische wending. Een groep jongeren kwam eind vorige week naar het tentenkamp en maakte het leven van de bewoners ondraaglijk. Ze maakten gebruik van intimidatie, staken vuurwerk af en vernielden spullen. De situatie escaleerde toen ze met stokken op de tenten sloegen en zelfs luchtbedden lekstaken. Toen de bewoners terugkeerden, troffen ze een chaos aan: tentdoeken waren doorgesneden, buizen gebroken, en hun persoonlijke bezittingen waren door de modder verspreid.
Patricia is diep geraakt door de vernielingen. “Dit is verschrikkelijk. Wat ik vooral jammer vind, is dat ze niet nadenken over wat ze deze mensen aandoen. Ze zitten hier niet voor hun plezier; het is bloedje koud,” zegt ze. Ondanks haar woede heeft ze besloten geen aangifte te doen, in de hoop dat de daders zelf spijt krijgen en hun excuses aanbieden.
Ondanks de tegenslagen blijft Patricia vastberaden. Er staat inmiddels een nieuwe tent, gesponsord voor vier personen, en ze houdt regelmatig toezicht. “Gisteravond heeft er iemand in de tent geslapen, dat ging goed,” vertelt ze opgelucht.
De emotionele impact van de situatie is groot voor Patricia. “Je ziet grote mannen heel klein worden. Iedereen verdient een bed en wat te eten,” benadrukt ze. Ze vindt het schrijnend dat er veel geld wordt uitgegeven aan andere zaken, terwijl de hulp voor daklozen vaak ontbreekt.
Patricia blijft strijden voor de rechten en het welzijn van dak- en thuislozen in Hoorn. “Ik laat me hier niet wegjagen door niets of niemand,” voegt ze resoluut toe.
