Herinneringen vervagen na verwoestende brand
In Wervershoof is grote verdriet ontstaan na de brand die op maandag een iconische stolpboerderij volledig verwoestte. De boerderij, bekend van boer Smit, was een belangrijk herkenningspunt in het dorp en heeft diepe indruk gemaakt op de lokale gemeenschap.
Op een sombere ochtend na de brand staan zussen Riet en Joke Smit voor hun ouderlijk huis, dat nu in puin ligt. De emotie is zichtbaar terwijl ze proberen te bevatten wat er is gebeurd. Ook buurman Kees Boon kan zijn tranen niet bedwingen. “Dit is een verdrietige dag,” zegt hij terwijl hij naar de resten van de boerderij kijkt.
De verwoesting is enorm: de bovenverdieping en het dak zijn volledig afgebrand, en de woning is onbewoonbaar door rook- en waterschade. Een woordvoerder van de Veiligheidsregio bevestigt de omvang van de schade en de impact op de bewoners.
De boerderij was jarenlang het hart van de familie Smit en een plek waar veel kinderen uit Wervershoof samenkwamen om te helpen met het verzorgen van dieren. Joke Smit, één van de veertien kinderen van Trien en Piet Smit, herinnert zich de warme sfeer: “Alles kon en mocht bij ons thuis.” De boerderij fungeerde als zorgboerderij voordat dit een gangbare term werd.
De huidige eigenaar, die sinds 2021 in de boerderij woont, is met name aangeslagen door het verlies. Hij heeft veel tijd en energie gestoken in het opknappen van het pand, en nu is al zijn werk verloren gegaan. “Dit is een ramp,” zegt hij emotioneel terwijl hij naar de verwoeste structuur kijkt.
Joke Smit woont inmiddels in Wijdenes, maar voelde de drang om terug te keren naar Wervershoof om te zien wat er was gebeurd. “Het is echt weg. Ik werd overladen met berichtjes over de brand. Als ik dit zie, doet het pijn,” deelt ze haar gevoelens over het verlies van haar kindertijd.
Riet voegt eraan toe dat de boerderij niet alleen een thuis was voor hun familie, maar ook voor veel inwoners van Wervershoof. “Dit was een beeldbepalende boerderij. De kerk, de molen en het gemeentehuis zijn ook niet meer zoals ze waren.” De zussen voelen een groot gemis nu deze markante plekken uit hun jeugd verdwijnen.
Kees Boon, die schuin tegenover de boerderij woont, herinnert zich ook de vele fijne momenten die hij daar heeft beleefd. “Dit doet veel pijn. Het tastbare bewijs van de mooie herinneringen ben je kwijt,” zegt hij met een trillende lip.
Ondanks de grote schade aan de boerderij, hebben buren geluk gehad dat hun huizen behouden zijn gebleven dankzij gunstige omstandigheden tijdens de brand. “Een geluk bij een ongeluk,” zeggen zij, maar ze beseffen ook dat de bewoners van de afgebrande boerderij een enorme klap te verwerken hebben gekregen.
Joke en Riet nemen afscheid van hun jeugdherinneringen terwijl ze een laatste blik werpen op wat ooit hun thuis was. “Mijn vader was altijd bang voor brand. En nu is het toch afgebrand,” laat Joke haar zorgen blijken, wetende dat dit verlies een blijvende impact op hen zal hebben.
