Uzma deelt haar pijn en frustratie na rechtszaak
In de rechtbank van Alkmaar vond gisteren een emotionele confrontatie plaats tussen Uzma, de zus van de 14-jarige Dani uit Westwoud, en de dader van de fatale steekpartij. Dit tragische voorval, dat drie jaar geleden plaatsvond, heeft de gemeenschap in West-Friesland diep geraakt. De aanleiding was een ruzie over kleding, die leidde tot Dani’s dood.
Het steekincident, dat zich in oktober 2022 nabij middelbare school Oscar Romero afspeelde, schokte niet alleen de directe omgeving van Dani, maar ook het hele West-Friesland. Het schoolplein vulde zich met bloemen en tranen, en in de woonplaats Westwoud werd een condoleanceregister geopend dat door velen werd getekend. Een indrukwekkende stille tocht in Hoorn trok destijds honderden mensen die hun medeleven betuigden. De dader, een toen 16-jarige jongen uit Purmerend, werd veroordeeld tot 14 maanden cel en jeugd-TBS.
Gisteren werd in de rechtbank besloten dat de jeugd-TBS van de dader met een jaar wordt verlengd. Uzma vindt deze uitspraak moeilijk te verkroppen. “Volgend jaar is het vier jaar geleden. Hij kan dan een toekomst opbouwen terwijl mijn broertje er niet meer is,” zegt ze. De pijn van het verlies is nog steeds vers, en Uzma beschrijft zichzelf als ‘mentaal kapot’. De confrontatie met de dader maakte diepe indruk op haar en deed haar opnieuw beseffen wat er verloren is gegaan.
Tijdens het voorval bood de dader, Hassan Al D., zijn excuses aan. Uzma vond dit onverwacht en intens. “Het voelde alsof ik verlamd raakte. Ik kon niet meer bewegen, alleen maar naar hem kijken,” vertelt ze. Ondanks zijn excuses heeft zij twijfels over zijn oprechtheid, en ze voelt dat deze woorden voortkomen uit zijn huidige situatie in de gevangenis.
Uzma sprak felle woorden tegen de man die haar leven zo ingrijpend heeft veranderd: “Wees niet bang, ik ga geen gekke dingen doen.” Drie jaar na Dani’s dood is het gemis nog steeds enorm voor haar en haar familie. “Het gemis wordt alleen maar groter,” zegt ze. “Dit had nooit mogen gebeuren. Mijn broertje hoort gewoon in mijn leven te zijn.” De angst dat de herinneringen aan Dani vervagen, houdt haar wakker.
Desondanks wil Uzma ervoor zorgen dat Dani niet vergeten wordt. “Ik wil dat er zo lang mogelijk over hem gesproken wordt,” benadrukt ze. Haar strijd om de herinnering aan haar broertje levend te houden, gaat door, ook al blijft de pijn van het verlies altijd met haar meedragen.
