Nieuwe locatie blijkt ongeschikt en onhygiënisch
De situatie rondom de opvang van Oekraïense vluchtelingen in Hoorn blijft zorgwekkend. Na veel tumult over een verbod op huisdieren in een nieuwe opvanglocatie, leek er eindelijk een oplossing in zicht. Echter, de vluchtelingen zijn geschokt door de staat van hun mogelijke nieuwe onderkomen aan de Maelsonstraat.
Ongeveer 194 Oekraïners verhuizen naar deze tijdelijke locatie omdat hun huidige woningen in Hoorn-Noord gesloopt worden. De gemeente had eerder aangekondigd dat huisdieren niet welkom zijn vanwege gezondheids- en veiligheidsredenen, wat tot veel verdriet leidde bij de betrokken gezinnen.
Eén van de getroffen vluchtelingen, Natali, heeft haar hond Baik al 11 jaar en beschrijft hem als haar familie. De reacties van de zeven gezinnen, die op het punt stonden te verhuizen, zijn dan ook vol onvrede. Tijdens een kennismaking met het nieuwe onderkomen werden ze met een teleurstelling geconfronteerd.
Bij hun aankomst troffen ze een ongepaste leefomgeving aan. De ruimtes waren niet alleen vies, maar ook slecht onderhouden. “De douches en toiletten zijn extreem vervuild, en overal ligt afval. De vuilnisbakken zitten overvol,” aldus Natali. Daarnaast zou de lucht vervuild zijn door rook en geur van de keuken, wat vooral voor kinderen problematisch is.
- Vervuilde douches en toiletten
- Overvolle vuilnisbakken
- Onhygiënische keukens met kakkerlakken
- Onbetrouwbaar warm water
De locatie nabij ziekenhuis Dijklander blijkt ook niet geschikt voor huisdieren. Door het drukke verkeer rondom het ziekenhuis is er geen veilige plek om honden uit te laten, wat betekent dat katten permanent in hun kamer zouden moeten blijven. Deze omstandigheden zorgen voor grote bezorgdheid bij de vluchtelingen.
Morgen is er een gesprek gepland tussen de gemeente en de gezinnen om te bespreken wat mogelijk is. De Oekraïense vluchtelingen zouden deze week al verhuizen, maar hebben nu uitstel tot 14 oktober gekregen. De advocaat van de vluchtelingen, Ruud Eisenberger, benadrukt dat er voldoende aandacht moet zijn voor de leefomstandigheden en dat deze aan minimale voorwaarden moeten voldoen.
Voor Natali en haar medefluchtenlingen blijkt er geen einde te komen aan hun onzekerheid. “We staan allemaal op de rand van een zenuwinzinking,” zegt ze. Ondanks de angst en frustratie zijn zij vastbesloten om hun huisdieren niet op te geven.
