Patricia van Willigen blijft zich inzetten
De Hoornse Patricia van Willigen is ontstemd over de vernielingen van tenten die zij heeft opgezet voor dak- en thuislozen. De tenten, die de afgelopen weken als onderkomen dienden voor een groep voornamelijk Poolse mannen, werden onlangs doelwit van vandalisme.
In park De Hulk, nabij het gebouw van de lokale kanovereniging, zijn de omstandigheden voor de daklozen allesbehalve ideaal. Het is koud en drassig, vooral na een recente regenbui. Patricia houdt een oogje in het zeil bij de tent, die een dag eerder is opgezet. Ze is al geruime tijd actief in de hulpverlening aan deze kwetsbare groep en probeert hen te ondersteunen met voedsel en een luisterend oor.
Ongeveer vier weken geleden begon Patricia met het opzetten van tenten om acht mannen, die vaak geen vaste woonplaats hebben, een veilige plek te bieden. Met haar rijkversierde bakfiets rijdt ze door Hoorn om koffie en voedsel te brengen. “Sommigen van hen hebben jarenlang in Nederland gewerkt, maar zijn in een moeilijke situatie beland,” legt ze uit.
Helaas ging het goed met de tenten tot eind vorige week, toen een groep jongeren het kamp aanviel. “Ze maakten het de bewoners moeilijk door te schreeuwen, vuurwerk af te steken en met stokken op de tenten te slaan. Ook werden luchtbedden lek gestoken,” vertelt Patricia. De bewoners werden zo bang dat ze vluchtten, om later een verwoesting aan te treffen. Tentdoeken waren kapotgesneden en persoonlijke bezittingen lagen verspreid over de modder.
Patricia is diep geraakt door het gedrag van de jongeren. “Wat ik het ergste vind, is dat ze niet nadenken over wat ze deze mensen aandoen. Ze zitten hier niet vrijwillig; het is bloedje koud, zeker met deze wind en regen,” zegt ze verdrietig. Ondanks de schade heeft ze er echter voor gekozen om geen aangifte te doen. “Ik hoop dat ze zelf met excuses komen. Dan lossen we het onderling op,” voegt ze toe.
Momenteel staat er een nieuwe tent, gesponsord en bestemd voor vier personen. “Ik ben blij dat dit mogelijk is en blijf hier regelmatig toezicht houden,” zegt Patricia. “Gisteravond heeft iemand hier geslapen en dat ging goed.” Haar strijd voor de daklozen gaat door, ondanks de vernielingen. “Iedereen verdient een bed en wat te eten. Het is schrijnend dat er zoveel geld wordt uitgegeven, maar niet aan de daklozen,” aldus Patricia.
Haar inzet voor deze kwetsbare groep blijft onwrikbaar. “Ik laat me hier niet wegjagen, door niets of niemand,” sluit ze vastberaden af.
